Του Γιώργου Περιβολάρη
geoper@otenet.gr
«ΑΡΩΜΑ» εκλογών φαίνεται πως άρχισε να μυρίζει τον τελευταίο καιρό, με τη χώρα να μπαίνει σε μια – μακρά λογικά – προεκλογική περίοδο και ενώ απομένουν τρία ολόκληρα χρόνια προκειμένου η κυβέρνηση να εξαντλήσει την τετραετία.
ΣΤΕΛΕΧΗ όλων των κομμάτων έχουν ξεκινήσει περιοδείες σε κάθε σημείο της χώρας και μόνο στη Δυτική Μακεδονία τις τελευταίες μέρες είδαμε ουκ ολίγα από αυτά να υπόσχονται και να καταγγέλλουν.
ΒΕΒΑΙΑ, το πόσο αυτό ωφελεί τη χώρα είναι μια άλλη ιστορία. Το παράλογο είναι πως όποιος ανεβαίνει στη Δυτική Μακεδονία μας γεμίζει με «θα» και έπειτα εξαφανίζεται. Ειδικά τα στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης και δη της αξιωματικής αντιπολίτευσης συναγωνίζονται το ένα το άλλο σε υποσχέσεις. Υποσχέσεις όμως που θυμίζουν πολύ αυτές που ακούγαμε τόσο χρόνια από τα ίδια στελέχη, όταν ήταν κυβερνητικά.
ΓΙΑΤΙ, κακά τα ψέματα, για τα όποια προβλήματα υπάρχουν σε διάφορους τομείς της κοινωνίας, δε μπορεί να ευθύνεται μόνο η πενταετής διακυβέρνηση από τη Νέα Δημοκρατία. Το ΠΑΣΟΚ φρόντισε τόσα χρόνια να δημιουργήσει προβλήματα, να τα «κουκουλώσει» και όταν αυτά βγήκαν στην επιφάνεια – και με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας – να παρουσιάζεται ως τιμητής. Και να προτείνει μάλιστα και λύσεις για ότι αυτό δημιούργησε. Αυτό κι αν είναι παράλογο.
Η ΔΥΤΙΚΗ Μακεδονία όμως έχει χορτάσει από λόγια και υποσχέσεις. Και δυστυχώς δεν έχει δει να μετουσιώνονται σε έργα. Οι επόμενες εκλογές θα είναι το απόλυτο ντέρμπι. Ότι κι αν δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, εάν η κυβέρνηση τηρήσει μέρος μόνο των υποσχέσεων της και… ελαφρύνει τη τσέπη μας, τότε θα έχει προβάδισμα. Αλλιώς…
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008
Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008
Λείπει ενότητα και σοβαρότητα
Του Γιώργου Περιβολάρη
geoper@otenet.gr
ΓΙΑ ακόμα μία εβδομάδα η στέγαση του τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών βρέθηκε στο επίκεντρο της τοπικής επικαιρότητας. Αυτή τη φορά λόγω των συνεδριάσεων του νομαρχιακού και του δημοτικού συμβουλίου Φλώρινας, που επιχείρησαν να δώσουν κάποια λύση, αλλά τελικά δεν τα κατάφεραν.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ και τις δύο συνεδριάσεις, διαφάνηκε πως μόνο κλίμα ομοψυχίας δεν υπάρχει. Και όταν δεν υπάρχει, λύση μην περιμένετε. Πώς να γίνει δηλαδή αλλιώς, όταν και οι δύο συνεδριάσεις αναλώθηκαν στο ποιος φταίει περισσότερο για τη σημερινή κατάσταση. Και δε λέω, καλό είναι να κάνουμε και μια ιστορική αναδρομή (αν και η ιστορία δεν είναι κοινή για όλους), όμως δεν πρέπει να μένουμε μόνο εκεί. Κανείς δεν έκανε μία ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ πρόταση που θα λύσει το πρόβλημα. Αντίθετα, ακούστηκαν ακόμα και απίθανες προτάσεις, μόνο και μόνο για να ακουστούν. Γιατί δε μπορεί κάποιοι να πιστεύουν πραγματικά ότι τόσοι φοιτητές θα χωρέσουν σε κτίρια – κλούβια, ακόμα και ετοιμόρροπα.
ΟΤΑΝ λοιπόν λείπει η ενότητα και εν πολλοίς η σοβαρότητα, τότε το αποτέλεσμα είναι μηδενικό. Και είμαστε ακόμα και σήμερα χωρίς λύση. Τους φοιτητές, την ίδια την κοινωνία, δεν την ενδιαφέρει τόσο το ποιος φταίει, αλλά το ποιος θα δώσει λύση. Πως θα γίνει αυτό όμως, από τη στιγμή που για παράδειγμα έγιναν δύο ξεχωριστές συνεδριάσεις και όχι μία κοινή ώστε να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους. Οι μεν κατηγορούν τους δε σε ένα απίστευτο γαϊτανάκι πολιτικού παραλογισμού και τελικά κανείς δε βλέπει το πρόβλημα.
ΤΟ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ εν τέλει, είναι πως η Φλώρινα βγάζει προς τα έξω την εικόνα ενός νομού που αγκομαχά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, που αδυνατεί να καλύψει βασικές ανάγκες ενός πανεπιστημιακού τμήματος, που δείχνει αδύναμος. Και όταν οι άλλοι σε βλέπουν αδύναμο, τότε σε πατάνε.
geoper@otenet.gr
ΓΙΑ ακόμα μία εβδομάδα η στέγαση του τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών βρέθηκε στο επίκεντρο της τοπικής επικαιρότητας. Αυτή τη φορά λόγω των συνεδριάσεων του νομαρχιακού και του δημοτικού συμβουλίου Φλώρινας, που επιχείρησαν να δώσουν κάποια λύση, αλλά τελικά δεν τα κατάφεραν.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ και τις δύο συνεδριάσεις, διαφάνηκε πως μόνο κλίμα ομοψυχίας δεν υπάρχει. Και όταν δεν υπάρχει, λύση μην περιμένετε. Πώς να γίνει δηλαδή αλλιώς, όταν και οι δύο συνεδριάσεις αναλώθηκαν στο ποιος φταίει περισσότερο για τη σημερινή κατάσταση. Και δε λέω, καλό είναι να κάνουμε και μια ιστορική αναδρομή (αν και η ιστορία δεν είναι κοινή για όλους), όμως δεν πρέπει να μένουμε μόνο εκεί. Κανείς δεν έκανε μία ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ πρόταση που θα λύσει το πρόβλημα. Αντίθετα, ακούστηκαν ακόμα και απίθανες προτάσεις, μόνο και μόνο για να ακουστούν. Γιατί δε μπορεί κάποιοι να πιστεύουν πραγματικά ότι τόσοι φοιτητές θα χωρέσουν σε κτίρια – κλούβια, ακόμα και ετοιμόρροπα.
ΟΤΑΝ λοιπόν λείπει η ενότητα και εν πολλοίς η σοβαρότητα, τότε το αποτέλεσμα είναι μηδενικό. Και είμαστε ακόμα και σήμερα χωρίς λύση. Τους φοιτητές, την ίδια την κοινωνία, δεν την ενδιαφέρει τόσο το ποιος φταίει, αλλά το ποιος θα δώσει λύση. Πως θα γίνει αυτό όμως, από τη στιγμή που για παράδειγμα έγιναν δύο ξεχωριστές συνεδριάσεις και όχι μία κοινή ώστε να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους. Οι μεν κατηγορούν τους δε σε ένα απίστευτο γαϊτανάκι πολιτικού παραλογισμού και τελικά κανείς δε βλέπει το πρόβλημα.
ΤΟ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ εν τέλει, είναι πως η Φλώρινα βγάζει προς τα έξω την εικόνα ενός νομού που αγκομαχά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, που αδυνατεί να καλύψει βασικές ανάγκες ενός πανεπιστημιακού τμήματος, που δείχνει αδύναμος. Και όταν οι άλλοι σε βλέπουν αδύναμο, τότε σε πατάνε.
Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2008
Η εξαίρεση και ο κανόνας
Του Γιώργου Περιβολάρη
geoper@otenet.gr
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ κανείς τις πρόσφατες συνεδριάσεις του νομαρχιακού και δημοτικού συμβουλίου Φλώρινας για το ζήτημα της στέγασης του τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, είναι αμφίβολο εάν κατέληξε σε κάποιο συμπέρασμα.
ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ πήραν το λόγο και αναφέρθηκαν σε προτάσεις, λύσεις, ιστορικό. Στην ουσία όμως δε μπήκε κανείς. Και η ουσία είναι το πως φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Κανείς δεν επιχείρησε να δει τα γεγονότα με ρεαλισμό και να δώσει την πραγματική διάστασή τους. Γιατί, αν επιχειρήσει κανείς να το κάνει, τότε πολλοί θα πρέπει να πάψουν πια να μιλάνε. Γιατί έχουν τεράστιες ευθύνες.
ΩΣΤΟΣΟ, από τις δύο αυτές συνεδριάσεις πήραμε ως Φλωρινιώτες και ένα καλό μάθημα. Καταρχήν, φάνηκε ξεκάθαρα πως οι «άρχοντες» αυτού του τόπου δεν πρόκειται ποτέ να συμφωνήσουν ούτε ως προς τις λύσεις, πόσο μάλλον ως προς τις ευθύνες. Και η διαπίστωση αυτή, δυστυχώς, ήρθε από τον πρόεδρο των φοιτητών όταν πήρε το λόγο στο νομαρχιακό συμβούλιο. Τα λόγια του γροθιά στο στομάχι όλων μας. Αν και κάποιοι έκαναν πως δεν κατάλαβαν…
ΤΑ ΛΟΓΙΑ αυτού του φοιτητή, που εκπροσωπούσε όλους του συναδέλφους του, είναι δυστυχώς η πραγματικότητα. Κοντεύει μήνας από τότε που οι φοιτητές ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις και όμως αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Αυτό πως μπορεί άραγε να χαρακτηριστεί; Κάποιοι μιλάνε για αδιαφορία, κάποιοι άλλοι για ανικανότητα. Δε ξέρω τι είναι ακριβώς, ξέρω όμως πως όσο διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση, αποτέλεσμα δε θα υπάρξει.
ΚΑΙ ΤΟ δυστύχημα είναι πως το ζήτημα του τμήματος δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι ο κανόνας, ως προς τον τρόπο που κάποιοι λειτουργούν και ορίζουν τις τύχες αυτού του τόπου. Η εξαίρεση αργεί ακόμα…
geoper@otenet.gr
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ κανείς τις πρόσφατες συνεδριάσεις του νομαρχιακού και δημοτικού συμβουλίου Φλώρινας για το ζήτημα της στέγασης του τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, είναι αμφίβολο εάν κατέληξε σε κάποιο συμπέρασμα.
ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ πήραν το λόγο και αναφέρθηκαν σε προτάσεις, λύσεις, ιστορικό. Στην ουσία όμως δε μπήκε κανείς. Και η ουσία είναι το πως φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Κανείς δεν επιχείρησε να δει τα γεγονότα με ρεαλισμό και να δώσει την πραγματική διάστασή τους. Γιατί, αν επιχειρήσει κανείς να το κάνει, τότε πολλοί θα πρέπει να πάψουν πια να μιλάνε. Γιατί έχουν τεράστιες ευθύνες.
ΩΣΤΟΣΟ, από τις δύο αυτές συνεδριάσεις πήραμε ως Φλωρινιώτες και ένα καλό μάθημα. Καταρχήν, φάνηκε ξεκάθαρα πως οι «άρχοντες» αυτού του τόπου δεν πρόκειται ποτέ να συμφωνήσουν ούτε ως προς τις λύσεις, πόσο μάλλον ως προς τις ευθύνες. Και η διαπίστωση αυτή, δυστυχώς, ήρθε από τον πρόεδρο των φοιτητών όταν πήρε το λόγο στο νομαρχιακό συμβούλιο. Τα λόγια του γροθιά στο στομάχι όλων μας. Αν και κάποιοι έκαναν πως δεν κατάλαβαν…
ΤΑ ΛΟΓΙΑ αυτού του φοιτητή, που εκπροσωπούσε όλους του συναδέλφους του, είναι δυστυχώς η πραγματικότητα. Κοντεύει μήνας από τότε που οι φοιτητές ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις και όμως αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Αυτό πως μπορεί άραγε να χαρακτηριστεί; Κάποιοι μιλάνε για αδιαφορία, κάποιοι άλλοι για ανικανότητα. Δε ξέρω τι είναι ακριβώς, ξέρω όμως πως όσο διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση, αποτέλεσμα δε θα υπάρξει.
ΚΑΙ ΤΟ δυστύχημα είναι πως το ζήτημα του τμήματος δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι ο κανόνας, ως προς τον τρόπο που κάποιοι λειτουργούν και ορίζουν τις τύχες αυτού του τόπου. Η εξαίρεση αργεί ακόμα…
Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2008
Θα μείνουνε μόνοι, να ανακυκλώνουμε τη μιζέρια μας
Του Γιώργου Περιβολάρη
geoper@otenet.gr
ΠΡΙΝ από δύο εβδομάδες είχαμε σχολιάσει, από αυτήν τη στήλη, τις εξελίξεις που υπήρχαν τότε σχετικά με το τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών. Δυστυχώς, λίγες μέρες μετά επιβεβαιωθήκαμε με το χειρότερο τρόπο.
ΟΙ ΙΔΙΟΙ οι φοιτητές αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, καθώς δεν έβλεπαν φως στον ορίζοντα, και εδώ και μία εβδομάδα περίπου βρίσκονται σε εξέλιξη κατάληψη, πορείες και γενικότερα ένα κλίμα που πραγματικά δεν τιμά κανέναν.
ΜΕΧΡΙ την ώρα που έκλεινε η έκδοση της εφημερίδας, δεν υπήρχαν σπουδαίες εξελίξεις και είναι άγνωστο τι έχει γίνει μέχρι τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Δεν αναμένουμε πάντως και τίποτα εντυπωσιακό… Το θέμα, όπως έχει ξαναγραφτεί, έχει βαθιές ρίζες στο χρόνο.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ – και αυτή είναι τελικά η αλήθεια – η Φλώρινα πήρε το τμήμα, ενώ δεν ήταν καθόλου προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο. Κι αντί όλοι να προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν μακροπρόθεσμα στέγη για το τμήμα, το άφησαν στη μοίρα του ώσπου ήρθε και η στιγμή για τις συνέπειες.
Η ΕΙΔΗΣΗ των κινητοποιήσεων των φοιτητών έχει κάνει το γύρο της Ελλάδας και κάποιοι άρχισαν να χαμογελούν πονηρά, βλέποντας την ευκαιρία να αρπάξουν το τμήμα για την πόλη τους. Δε ξέρω ποια θα πρέπει να είναι η σωστή λύση για τη στέγαση. Γι’ αυτό αρμόδιοι είναι άλλοι. Όμως το ενδεχόμενο να φύγει το τμήμα φαντάζει ως ο χειρότερος εφιάλτης για τη Φλώρινα. Αν συμβεί και αυτό, τότε ας κάτσουμε μόνοι μας, να ανακυκλώνουμε τη μιζέρια μας, να ρίχνουμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον και να αναπολούμε στις στιγμές που αυτός ο τόπος έσφυζε από ζωή, έσφυζε από νιάτα (είτε λέγονται στρατιωτικοί, είτε φοιτητές).
ΤΕΛΙΚΑ, το παρελθόν δεν έχει διδάξει τίποτα αυτό τον τόπο… Που βλέπει τα όνειρα του να χάνονται ένα ένα.
geoper@otenet.gr
ΠΡΙΝ από δύο εβδομάδες είχαμε σχολιάσει, από αυτήν τη στήλη, τις εξελίξεις που υπήρχαν τότε σχετικά με το τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών. Δυστυχώς, λίγες μέρες μετά επιβεβαιωθήκαμε με το χειρότερο τρόπο.
ΟΙ ΙΔΙΟΙ οι φοιτητές αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, καθώς δεν έβλεπαν φως στον ορίζοντα, και εδώ και μία εβδομάδα περίπου βρίσκονται σε εξέλιξη κατάληψη, πορείες και γενικότερα ένα κλίμα που πραγματικά δεν τιμά κανέναν.
ΜΕΧΡΙ την ώρα που έκλεινε η έκδοση της εφημερίδας, δεν υπήρχαν σπουδαίες εξελίξεις και είναι άγνωστο τι έχει γίνει μέχρι τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Δεν αναμένουμε πάντως και τίποτα εντυπωσιακό… Το θέμα, όπως έχει ξαναγραφτεί, έχει βαθιές ρίζες στο χρόνο.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ – και αυτή είναι τελικά η αλήθεια – η Φλώρινα πήρε το τμήμα, ενώ δεν ήταν καθόλου προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο. Κι αντί όλοι να προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν μακροπρόθεσμα στέγη για το τμήμα, το άφησαν στη μοίρα του ώσπου ήρθε και η στιγμή για τις συνέπειες.
Η ΕΙΔΗΣΗ των κινητοποιήσεων των φοιτητών έχει κάνει το γύρο της Ελλάδας και κάποιοι άρχισαν να χαμογελούν πονηρά, βλέποντας την ευκαιρία να αρπάξουν το τμήμα για την πόλη τους. Δε ξέρω ποια θα πρέπει να είναι η σωστή λύση για τη στέγαση. Γι’ αυτό αρμόδιοι είναι άλλοι. Όμως το ενδεχόμενο να φύγει το τμήμα φαντάζει ως ο χειρότερος εφιάλτης για τη Φλώρινα. Αν συμβεί και αυτό, τότε ας κάτσουμε μόνοι μας, να ανακυκλώνουμε τη μιζέρια μας, να ρίχνουμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον και να αναπολούμε στις στιγμές που αυτός ο τόπος έσφυζε από ζωή, έσφυζε από νιάτα (είτε λέγονται στρατιωτικοί, είτε φοιτητές).
ΤΕΛΙΚΑ, το παρελθόν δεν έχει διδάξει τίποτα αυτό τον τόπο… Που βλέπει τα όνειρα του να χάνονται ένα ένα.
Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2008
Θέλουμε και δεύτερο...
Του Γιώργου Περιβολάρη
geoper@otenet.gr
Η ΣΤΕΓΑΣΗ της Σχολής Καλών Τεχνών (όπως έχει επικρατήσει να λέμε το αντίστοιχο πανεπιστημιακό τμήμα της Φλώρινας) είναι ένα θέμα παλιό, με ρίζες αρκετά χρόνια πίσω.
ΟΤΑΝ ακόμα ορισμένοι ρομαντικοί αυτής της πόλης επέμεναν πως η Φλώρινα αξίζει μιας τέτοιας Σχολής. Με το πέρασμα των χρόνων, την άποψη αυτή ενστερνίζονταν ολοένα και περισσότεροι. Ώσπου πια, το αίτημα αυτό έχει καθολική απαίτηση.
ΓΙΑ ΝΑ προετοιμαστεί κατάλληλα ο φάκελος προς το υπουργείο εργάστηκαν πολλοί. Και τα κατάφεραν. Η παράδοση και προσφορά της Φλώρινας στις τέχνες αναγνωρίστηκε και το υπουργείο μας έδωσε αυτό που δικαιούμασταν και την ευκαιρία να εξελιχθούμε και να αναδείξουμε ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα μας, έναντι οποιασδήποτε πόλης στην Ελλάδα.
ΕΚΕΙ όμως άρχισαν τα προβλήματα. Το «πάπλωμα» ήταν πια η στέγαση και ο «καυγάς» δεν άργησε να ξεκινήσει. Όλοι οι φορείς δήλωναν υποστηρικτές της προσπάθειας, αλλά όταν η κουβέντα έφτανε στην ουσία της υπήρχε η ίδια διαπίστωση. Δεν έχουμε χώρους.
Η «ΑΓΙΑ ΟΛΓΑ» ήταν η ιδανική περίπτωση. Λάθη και παραλείψεις όμως δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα και το κτίριο, ακόμα και σήμερα, είναι παραδομένο στη μοίρα του με το χρόνο να το χτυπά αλύπητα. Κι όμως, θα μπορούσε να είναι γεμάτο ζωντάνια και δημιουργία.
ΜΕ ΠΟΛΥ κόπο, κι αφού υπήρξε κόντρα δευτεροβάθμιας – τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η Σχολή στεγάζεται στους χώρους του 3ου Λυκείου. Μέχρι τώρα όλα πήγαιναν καλά. Φέτος όμως, οι 100 νέοι φοιτητές δημιουργούν «πρόβλημα» στην ομαλή λειτουργία, καθώς δε… χωράνε! Και έτσι φτάσαμε και πάλι στο σημείο μηδέν. Αναζητούμε χώρο για τη Σχολή και η κοινή διαπίστωση είναι πως δεν υπάρχουν διαθέσιμοι, τουλάχιστον άμεσα. Κι από την άλλη ζητάμε και δεύτερο τμήμα.
geoper@otenet.gr
Η ΣΤΕΓΑΣΗ της Σχολής Καλών Τεχνών (όπως έχει επικρατήσει να λέμε το αντίστοιχο πανεπιστημιακό τμήμα της Φλώρινας) είναι ένα θέμα παλιό, με ρίζες αρκετά χρόνια πίσω.
ΟΤΑΝ ακόμα ορισμένοι ρομαντικοί αυτής της πόλης επέμεναν πως η Φλώρινα αξίζει μιας τέτοιας Σχολής. Με το πέρασμα των χρόνων, την άποψη αυτή ενστερνίζονταν ολοένα και περισσότεροι. Ώσπου πια, το αίτημα αυτό έχει καθολική απαίτηση.
ΓΙΑ ΝΑ προετοιμαστεί κατάλληλα ο φάκελος προς το υπουργείο εργάστηκαν πολλοί. Και τα κατάφεραν. Η παράδοση και προσφορά της Φλώρινας στις τέχνες αναγνωρίστηκε και το υπουργείο μας έδωσε αυτό που δικαιούμασταν και την ευκαιρία να εξελιχθούμε και να αναδείξουμε ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα μας, έναντι οποιασδήποτε πόλης στην Ελλάδα.
ΕΚΕΙ όμως άρχισαν τα προβλήματα. Το «πάπλωμα» ήταν πια η στέγαση και ο «καυγάς» δεν άργησε να ξεκινήσει. Όλοι οι φορείς δήλωναν υποστηρικτές της προσπάθειας, αλλά όταν η κουβέντα έφτανε στην ουσία της υπήρχε η ίδια διαπίστωση. Δεν έχουμε χώρους.
Η «ΑΓΙΑ ΟΛΓΑ» ήταν η ιδανική περίπτωση. Λάθη και παραλείψεις όμως δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα και το κτίριο, ακόμα και σήμερα, είναι παραδομένο στη μοίρα του με το χρόνο να το χτυπά αλύπητα. Κι όμως, θα μπορούσε να είναι γεμάτο ζωντάνια και δημιουργία.
ΜΕ ΠΟΛΥ κόπο, κι αφού υπήρξε κόντρα δευτεροβάθμιας – τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η Σχολή στεγάζεται στους χώρους του 3ου Λυκείου. Μέχρι τώρα όλα πήγαιναν καλά. Φέτος όμως, οι 100 νέοι φοιτητές δημιουργούν «πρόβλημα» στην ομαλή λειτουργία, καθώς δε… χωράνε! Και έτσι φτάσαμε και πάλι στο σημείο μηδέν. Αναζητούμε χώρο για τη Σχολή και η κοινή διαπίστωση είναι πως δεν υπάρχουν διαθέσιμοι, τουλάχιστον άμεσα. Κι από την άλλη ζητάμε και δεύτερο τμήμα.
Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2008
«Άθελα πρωταγωνίστησαν, χρησιμοποιήθηκαν και υβρίσθηκαν…»
Αρθρο του Ν.Ι. Μέρτζου
Επί δέκα και πλέον χρόνια οι κάτοικοι της παραμεθόριας περιοχής Λόφων-Μελίτης Φλωρίνης διαμαρτύρονται τακτικά για μερικές βλαβερές παρενέργειες που συνεπάγεται το γειτονικό τους στρατιωτικό πεδίο βολής. Κάθε φορά ελάχιστοι, πιο θερμόαιμοι ή πιο πληττόμενοι, προσπαθούν να εμποδίσουν τις βολές. Ουδέποτε, όμως, θέλησαν ούτε πέτυχαν κάποια δημοσιότητα. Πριν λίγο, ωστόσο, την λούστηκαν ξαφνικά πανελλαδικά και διακρατικά. Άθελα πρωταγωνίστησαν, χρησιμοποιήθηκαν και υβρίσθηκαν.
Γιατί άλλαξε το σκηνικό; Επειδή ήταν η κατάλληλη πολιτική στιγμή να τους χρησιμοποιήσει ο ξένος σκηνοθέτης. Είχε δει πολλές φορές «το έργο», γνώριζε πώς θα εκτυλιχθεί, έστησε το «γύρισμα» και τους περιέβαλε με ρόλο που ουδέποτε υποψιάσθηκαν ούτε θέλησαν οι άνθρωποι! Προφανώς ο Γκρούεφσκι έχει στο πλευρό του το Χόλλυγουντ! Παρήγαγε εκ του φυσικού μια τηλεοπτική και φωτογραφική εικόνα, που παίζει πρώτο πλάνο στα Σκόπια, στο Διαδίκτυο και στο διεθνές διπλωματικό κύκλωμα.
Η εικόνα είναι αληθινή και «είναι χίλιες λέξεις». Στρατός και Αστυνομία της Ελλάδος στα σύνορά της με τα Σκόπια απέναντι σε διαμαρτυρομένους ντόπιους σλαβόφωνους Μακεδόνες. Οι λέξεις, όμως, είναι ψέματα: «με Στρατό και Αστυνομία στην Αιγαιατική Μακεδονία η Ελλάδα καταστέλλει εξέγερση των καταπιεσμένων Αιγαιατών Μακεδόνων».
Ποιος ξένος διαθέτει τον χρόνο και, κυρίως, ζωντανή την γνώση για να καταλάβει το ψέμα όταν «του μιλάει» την εικόνα; Μήπως οι Έλληνες θα αντιλαμβάνονταν την παγίδα αν είχαν μιαν ανάλογη εικόνα από το Κασμίρ ή την Αμπχαζία;
Η μέθοδος της μισής αλήθειας αποδείχθηκε αλάνθαστη και αμφίστομη. Την κατάπιαν σούμπιτη και την διέχυσαν αντίστροφη πολλοί Έλληνες δημοσιογράφοι και «εθναμύντορες».
- «Ξαναχτύπησαν οι φιλοσκοπιανοί στη Φλώρινα»!
- «Πάρτε το χωριό σας και πάτε στα Σκόπια, αν δεν σας αρέσει η Ελλάδα»!
-«Θέλουν να διώξουν τον Στρατό μας από τα σύνορα»!
Και εδώ τα λόγια τα μεγάλα είναι ψεύτικα. Πολύ πιο επικίνδυνα, όμως. Χύνουν νερό στον μύλο του Γκρούεφσκι. Το χολλυγουντιανό μείγμα της μισής αλήθειας και του όλου ψεύδους πέτυχε «νταμπλ». Ας δούμε ολόκληρη την αλήθεια, λοιπόν.
Το πεδίο βολής του Στρατού καλύπτει 11.700 στρέμματα στις βορειοδυτικές πλαγιές του Καϊμακτσαλάν σε επαφή με τα ακριτικά γεωργοκτηνοτροφικά χωριά Λόφοι, Κέλλη, Μελίτη, Αχλάδα κ.α. Είναι αυστηρά οροθετημένο με τριγωνομετρικά σημεία που κατά κανόνα, όμως, οι αρμόδιοι αγνοούν. Οι βολές βαρέων όπλων, πυραύλων και ελικοπτέρων ενοχλούν βαρειά τις πλησιόχωρες μικρές κοινωνίες, διακόπτουν τα σχολεία, διασκορπίζουν τα κοπάδια, άμα αστοχούν σκοτώνουν αιγοπρόβατα και ενδέχεται καμμιά να καταστρέψει δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης. Ξεστρατισμένα άρματα μάχης αλέθουν ιδιόκτητα χωράφια και καλλιέργειες. Οι ξωμάχοι αποζημιώνονται αργότερα αλλά αυτοί θέλουν όλη τη σοδειά τους και τη ζωή τους. Θέλουν κοντά τους τον Στρατό να ασκείται δίπλα τους. Απλώς δεν θέλουν χαλάζι τις οβίδες πάνω απ’ το κεφάλι τους. Δηλαδή ποιοι άλλοι Έλληνες και πού αλλού τις θέλουν; Όπου αλλού, όμως, διαμαρτύρονται γι’ αυτό όλοι, «έχουν δίκηο». Όταν, γι’ αυτό και το χειρότερο, διαμαρτύρονται ολίγοι Μακεδόνες, «είναι ξένοι πράκτορες»! Ε, του κερατά πια! Εκεί που τους χρωστάμε, τους τρώμε και το βόδι. Γιατί πράγματι τους χρωστάμε τιμή και ευγνωμοσύνη, σεβασμό κι αδελφοσύνη.
Αυτοί οι διαρκώς υβριζόμενοι και δημοσίως ανακρινόμενοι από τα «παράθυρα» γηγενείς σλαβόφωνοι Μακεδόνες υπήρξαν το Ιερόν Σφάγιον, η ένοπλη ραχοκοκαλιά, ο αλάνθαστος οδηγός και το ασφαλέστερο καταφύγιο του Μακεδονικού Αγώνος. Περισσότεροι από τρεις χιλιάδες γηγενείς αφανείς μάρτυρες και ήρωες Μακεδόνες, μόνον στη δεκαετία 1903-1913, απογράφονται τεκμηριωμένα στο νωπό Συναξάρι της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Αυτοί ακριβώς οι «ύποπτοι» Φλωριναίοι Μακεδόνες το 1940 συγκρότησαν τα Σιδηρά Συντάγματα Φλωρίνης 28ο, 33ο και 90ό. Αήττητοι εισήλθαν πρώτοι στη φωτιά την 28η Οκτωβρίου 1940 και αήττητοι εξήλθαν τελευταίοι την 27η Απριλίου 1941. Αυτοί πέτυχαν τις πρώτες νίκες της Ελλάδος στο Μάλι Μάδι, στο Ταλίν, στο Ιβάν, στον Μοράβα, στην Κορυτσά, στην Κλεισούρα κ.α. Αποδεκατίσθηκαν, όμως. Το 28ο Σύνταγμα εισήλθε στον πόλεμο με 4.500 άνδρες και άφησε στα πεδία των νικηφόρων μαχών 2105 νεκρούς και τραυματίες. Την 21η Απριλίου 1941 οι Γερμανοί είχαν καταλάβει ήδη τη Φλώρινα, τη Θεσσαλονίκη, όλη τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, τη Ρούμελη, την περισσότερη Ήπειρο και βρίσκονταν έξω από τη Θήβα στα πρόθυρα της Αθήνας. Στα μακρινά, όμως, βουνά της Αλβανίας το 90ό Σύνταγμα Φλωρίνης, που περιελάμβανε επίσης σλαβόφωνους Μακεδόνες από την Αριδαία και τα Γιαννιτσά, ανέτρεπε μιαν ισχυρή ιταλική Μεραρχία Ιππικού. «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο» - καθώς έκραξε μετά η Βούλα Πατουλίδου από τον Τριπόταμο Φλωρίνης.
Αιδώς, Αργείοι, λοιπόν!
Ν. Ι. Μέρτζος
εκ Νυμφαίου Φλωρίνης
Επί δέκα και πλέον χρόνια οι κάτοικοι της παραμεθόριας περιοχής Λόφων-Μελίτης Φλωρίνης διαμαρτύρονται τακτικά για μερικές βλαβερές παρενέργειες που συνεπάγεται το γειτονικό τους στρατιωτικό πεδίο βολής. Κάθε φορά ελάχιστοι, πιο θερμόαιμοι ή πιο πληττόμενοι, προσπαθούν να εμποδίσουν τις βολές. Ουδέποτε, όμως, θέλησαν ούτε πέτυχαν κάποια δημοσιότητα. Πριν λίγο, ωστόσο, την λούστηκαν ξαφνικά πανελλαδικά και διακρατικά. Άθελα πρωταγωνίστησαν, χρησιμοποιήθηκαν και υβρίσθηκαν.
Γιατί άλλαξε το σκηνικό; Επειδή ήταν η κατάλληλη πολιτική στιγμή να τους χρησιμοποιήσει ο ξένος σκηνοθέτης. Είχε δει πολλές φορές «το έργο», γνώριζε πώς θα εκτυλιχθεί, έστησε το «γύρισμα» και τους περιέβαλε με ρόλο που ουδέποτε υποψιάσθηκαν ούτε θέλησαν οι άνθρωποι! Προφανώς ο Γκρούεφσκι έχει στο πλευρό του το Χόλλυγουντ! Παρήγαγε εκ του φυσικού μια τηλεοπτική και φωτογραφική εικόνα, που παίζει πρώτο πλάνο στα Σκόπια, στο Διαδίκτυο και στο διεθνές διπλωματικό κύκλωμα.
Η εικόνα είναι αληθινή και «είναι χίλιες λέξεις». Στρατός και Αστυνομία της Ελλάδος στα σύνορά της με τα Σκόπια απέναντι σε διαμαρτυρομένους ντόπιους σλαβόφωνους Μακεδόνες. Οι λέξεις, όμως, είναι ψέματα: «με Στρατό και Αστυνομία στην Αιγαιατική Μακεδονία η Ελλάδα καταστέλλει εξέγερση των καταπιεσμένων Αιγαιατών Μακεδόνων».
Ποιος ξένος διαθέτει τον χρόνο και, κυρίως, ζωντανή την γνώση για να καταλάβει το ψέμα όταν «του μιλάει» την εικόνα; Μήπως οι Έλληνες θα αντιλαμβάνονταν την παγίδα αν είχαν μιαν ανάλογη εικόνα από το Κασμίρ ή την Αμπχαζία;
Η μέθοδος της μισής αλήθειας αποδείχθηκε αλάνθαστη και αμφίστομη. Την κατάπιαν σούμπιτη και την διέχυσαν αντίστροφη πολλοί Έλληνες δημοσιογράφοι και «εθναμύντορες».
- «Ξαναχτύπησαν οι φιλοσκοπιανοί στη Φλώρινα»!
- «Πάρτε το χωριό σας και πάτε στα Σκόπια, αν δεν σας αρέσει η Ελλάδα»!
-«Θέλουν να διώξουν τον Στρατό μας από τα σύνορα»!
Και εδώ τα λόγια τα μεγάλα είναι ψεύτικα. Πολύ πιο επικίνδυνα, όμως. Χύνουν νερό στον μύλο του Γκρούεφσκι. Το χολλυγουντιανό μείγμα της μισής αλήθειας και του όλου ψεύδους πέτυχε «νταμπλ». Ας δούμε ολόκληρη την αλήθεια, λοιπόν.
Το πεδίο βολής του Στρατού καλύπτει 11.700 στρέμματα στις βορειοδυτικές πλαγιές του Καϊμακτσαλάν σε επαφή με τα ακριτικά γεωργοκτηνοτροφικά χωριά Λόφοι, Κέλλη, Μελίτη, Αχλάδα κ.α. Είναι αυστηρά οροθετημένο με τριγωνομετρικά σημεία που κατά κανόνα, όμως, οι αρμόδιοι αγνοούν. Οι βολές βαρέων όπλων, πυραύλων και ελικοπτέρων ενοχλούν βαρειά τις πλησιόχωρες μικρές κοινωνίες, διακόπτουν τα σχολεία, διασκορπίζουν τα κοπάδια, άμα αστοχούν σκοτώνουν αιγοπρόβατα και ενδέχεται καμμιά να καταστρέψει δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης. Ξεστρατισμένα άρματα μάχης αλέθουν ιδιόκτητα χωράφια και καλλιέργειες. Οι ξωμάχοι αποζημιώνονται αργότερα αλλά αυτοί θέλουν όλη τη σοδειά τους και τη ζωή τους. Θέλουν κοντά τους τον Στρατό να ασκείται δίπλα τους. Απλώς δεν θέλουν χαλάζι τις οβίδες πάνω απ’ το κεφάλι τους. Δηλαδή ποιοι άλλοι Έλληνες και πού αλλού τις θέλουν; Όπου αλλού, όμως, διαμαρτύρονται γι’ αυτό όλοι, «έχουν δίκηο». Όταν, γι’ αυτό και το χειρότερο, διαμαρτύρονται ολίγοι Μακεδόνες, «είναι ξένοι πράκτορες»! Ε, του κερατά πια! Εκεί που τους χρωστάμε, τους τρώμε και το βόδι. Γιατί πράγματι τους χρωστάμε τιμή και ευγνωμοσύνη, σεβασμό κι αδελφοσύνη.
Αυτοί οι διαρκώς υβριζόμενοι και δημοσίως ανακρινόμενοι από τα «παράθυρα» γηγενείς σλαβόφωνοι Μακεδόνες υπήρξαν το Ιερόν Σφάγιον, η ένοπλη ραχοκοκαλιά, ο αλάνθαστος οδηγός και το ασφαλέστερο καταφύγιο του Μακεδονικού Αγώνος. Περισσότεροι από τρεις χιλιάδες γηγενείς αφανείς μάρτυρες και ήρωες Μακεδόνες, μόνον στη δεκαετία 1903-1913, απογράφονται τεκμηριωμένα στο νωπό Συναξάρι της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Αυτοί ακριβώς οι «ύποπτοι» Φλωριναίοι Μακεδόνες το 1940 συγκρότησαν τα Σιδηρά Συντάγματα Φλωρίνης 28ο, 33ο και 90ό. Αήττητοι εισήλθαν πρώτοι στη φωτιά την 28η Οκτωβρίου 1940 και αήττητοι εξήλθαν τελευταίοι την 27η Απριλίου 1941. Αυτοί πέτυχαν τις πρώτες νίκες της Ελλάδος στο Μάλι Μάδι, στο Ταλίν, στο Ιβάν, στον Μοράβα, στην Κορυτσά, στην Κλεισούρα κ.α. Αποδεκατίσθηκαν, όμως. Το 28ο Σύνταγμα εισήλθε στον πόλεμο με 4.500 άνδρες και άφησε στα πεδία των νικηφόρων μαχών 2105 νεκρούς και τραυματίες. Την 21η Απριλίου 1941 οι Γερμανοί είχαν καταλάβει ήδη τη Φλώρινα, τη Θεσσαλονίκη, όλη τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, τη Ρούμελη, την περισσότερη Ήπειρο και βρίσκονταν έξω από τη Θήβα στα πρόθυρα της Αθήνας. Στα μακρινά, όμως, βουνά της Αλβανίας το 90ό Σύνταγμα Φλωρίνης, που περιελάμβανε επίσης σλαβόφωνους Μακεδόνες από την Αριδαία και τα Γιαννιτσά, ανέτρεπε μιαν ισχυρή ιταλική Μεραρχία Ιππικού. «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο» - καθώς έκραξε μετά η Βούλα Πατουλίδου από τον Τριπόταμο Φλωρίνης.
Αιδώς, Αργείοι, λοιπόν!
Ν. Ι. Μέρτζος
εκ Νυμφαίου Φλωρίνης
Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2008
Ουδέν κρυπτόν
Του Γιώργου Περιβολάρη
geoper@otenet.gr
ΟΙ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ που παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα δείχνουν πως θα κρατήσουν για πολύ καιρό. Και με μια ποια ψύχραιμη ματιά πολλά από αυτά τα γεγονότα δείχνουν να συνδέονται μεταξύ τους με τον έναν ή άλλο τρόπο.
ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ έγινε με τις διαρκείς παρεμβάσεις ηγεσίας και ΜΜΕ των Σκοπίων, αλλά και των «τοποτηρητών» τους εντός Ελλάδος, σχετικά με το πεδίο βολής Λόφων. Παρεμβάσεις που άγγιξαν τα όρια της αστειότητας και προκάλεσαν τον κοινό νου.
ΚΑΙ ΑΝ είχατε αναρωτηθεί από πού πηγάζει αυτό το ωμό και κυνικό «θράσος», η απάντηση ήρθε μέσα σε λίγες μέρες. Το στημένο παιχνίδι για το «Σκοπιανό» αποκαλύφθηκε σε καίρια χρονική στιγμή, τη στιγμή που όλα πια είναι πιο ορατά ακόμα και σε τυφλούς. Ο καιροσκοπισμός και οι προσωπικές επιδιώξεις αποκαλύφθηκαν και οι μάσκες έπεσαν για όλους. Εντός κι εκτός συνόρων.
ΒΛΕΠΕΤΕ, κάποιοι είχαν μια δεδομένη λύση στο μυαλό τους και από εκεί αντλούσαν τη «δύναμη» για κάθε τους ενέργεια. Απίστευτη αλαζονεία και έπαρση. Ύψωσαν ανάστημα πάνω από αυτό που και οι ίδιοι αντέχουν.
ΑΛΛΑ έτσι γίνεται πάντα. Όταν χρησιμοποιείς δεκανίκια και δε βασίζεσαι στις δικές σου δυνάμεις και επιχειρήματα, έρχεται η στιγμή που δεν αντέχεις το βάρος που επιχειρείς να σηκώσεις στους ώμους σου. Και καταλήγεις γραφικός, ως υποχείριο σχεδίων άλλων.
ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ περίπτωση η ηγεσία της FYROM έπαιξε το παιχνίδι της στηριγμένη σε «γυάλινα πόδια». Και αργά ή γρήγορα θα το πληρώσει. Όπως και όλοι όσοι πήραν μέρος ως πιόνια. «Το «Ουράνιο Τόξο» παίζει παιχνίδια και γίνεται επικίνδυνο» είπε πρόσφατα ο Γιώργος Λιάνης. Και όταν αυτή η άποψη ακούγεται από τα χείλη ενός πολιτικού με 20ετή παρουσία στη Φλώρινα και γνώστη του θέματος, τότε τα υπόλοιπα σχόλια περιττεύουν.
ΕΙΝΑΙ αλήθεια πως παιχνίδια παίζουν πολλοί στην περιοχή. Άλλοι απροκάλυπτα, άλλοι κρυμμένοι σε σκοτεινά υπόγεια. Ουδέν κρυπτόν όμως… Ο ρόλος του καθενός πια είναι ξεκάθαρος.
ΟΙ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ που παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα δείχνουν πως θα κρατήσουν για πολύ καιρό. Και με μια ποια ψύχραιμη ματιά πολλά από αυτά τα γεγονότα δείχνουν να συνδέονται μεταξύ τους με τον έναν ή άλλο τρόπο.
ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ έγινε με τις διαρκείς παρεμβάσεις ηγεσίας και ΜΜΕ των Σκοπίων, αλλά και των «τοποτηρητών» τους εντός Ελλάδος, σχετικά με το πεδίο βολής Λόφων. Παρεμβάσεις που άγγιξαν τα όρια της αστειότητας και προκάλεσαν τον κοινό νου.
ΚΑΙ ΑΝ είχατε αναρωτηθεί από πού πηγάζει αυτό το ωμό και κυνικό «θράσος», η απάντηση ήρθε μέσα σε λίγες μέρες. Το στημένο παιχνίδι για το «Σκοπιανό» αποκαλύφθηκε σε καίρια χρονική στιγμή, τη στιγμή που όλα πια είναι πιο ορατά ακόμα και σε τυφλούς. Ο καιροσκοπισμός και οι προσωπικές επιδιώξεις αποκαλύφθηκαν και οι μάσκες έπεσαν για όλους. Εντός κι εκτός συνόρων.
ΒΛΕΠΕΤΕ, κάποιοι είχαν μια δεδομένη λύση στο μυαλό τους και από εκεί αντλούσαν τη «δύναμη» για κάθε τους ενέργεια. Απίστευτη αλαζονεία και έπαρση. Ύψωσαν ανάστημα πάνω από αυτό που και οι ίδιοι αντέχουν.
ΑΛΛΑ έτσι γίνεται πάντα. Όταν χρησιμοποιείς δεκανίκια και δε βασίζεσαι στις δικές σου δυνάμεις και επιχειρήματα, έρχεται η στιγμή που δεν αντέχεις το βάρος που επιχειρείς να σηκώσεις στους ώμους σου. Και καταλήγεις γραφικός, ως υποχείριο σχεδίων άλλων.
ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ περίπτωση η ηγεσία της FYROM έπαιξε το παιχνίδι της στηριγμένη σε «γυάλινα πόδια». Και αργά ή γρήγορα θα το πληρώσει. Όπως και όλοι όσοι πήραν μέρος ως πιόνια. «Το «Ουράνιο Τόξο» παίζει παιχνίδια και γίνεται επικίνδυνο» είπε πρόσφατα ο Γιώργος Λιάνης. Και όταν αυτή η άποψη ακούγεται από τα χείλη ενός πολιτικού με 20ετή παρουσία στη Φλώρινα και γνώστη του θέματος, τότε τα υπόλοιπα σχόλια περιττεύουν.
ΕΙΝΑΙ αλήθεια πως παιχνίδια παίζουν πολλοί στην περιοχή. Άλλοι απροκάλυπτα, άλλοι κρυμμένοι σε σκοτεινά υπόγεια. Ουδέν κρυπτόν όμως… Ο ρόλος του καθενός πια είναι ξεκάθαρος.
Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
